Na schooltijd was ik er zo vrij als een vogel.

Marco van Ingen, Dodewaard

“Ik ben 46 jaar en woon al heel mijn leven in Dodewaard. Nog steeds heb ik het hier naar mijn zin. Je vindt hier veel rust, gemoedelijkheid en vrije ruimte ten opzichte van de stad. In de uiterwaard heb ik een fantastische jeugd beleefd. Je ging hier zwemmen als het warm was en schaatsen als het koud was. Met een groepje van vijf, zes man hadden we goed vertier: paasvuren stoken, vissen vangen, hutten bouwen, in bomen klimmen. En mijn ouders vonden het goed. Zodra ik uit school kwam was ik zo vrij als een vogel”.

“Als je ziet wat veranderd is! Door de dijkverzwaring van eind jaren ’80 werd de grote nevengeul hier onderaan de dijk fors verkleind. Je ziet er nu nooit meer iemand zwemmen, gewoon omdat het er te ondiep voor is. En de schaatstochten zijn ook verdwenen, want de stukjes zijn te klein en dan is de lol eraf.
Maar er is ook veel verbeterd. Destijds lag er rondom de grintgaten veel betonafval. Dat is nu allemaal vervangen door groen. Er is veel meer natuur bijgekomen en mooi ook. Het gekke is echter dat er nu nauwelijks iemand komt om ervan te genieten. Er zijn schitterende visgaten, maar het is toch echt een uitzondering als je iemand van 10 of 12 jaar ziet vissen”.

Marco blaast een partijtje mee bij muziekvereniging Kunst Na Arbeid. “Toen ik de oproep voor Waaljutters zag, heb ik meteen een vergadering bijeengeroepen. Wij zijn een kleine vereniging en instrumenten zijn duur: geld is een issue. Er kwamen spontane, leuke reacties. Ik werd erdoor aangevuurd en het voelde alsof ik mijn jeugd terug kon beleven, door opnieuw de uiterwaard in te trekken. Maar niet alleen bij mij was het enthousiasme te merken. Het plezier van de ouderen straalde ook af op de kinderen, die nu meedoen met een grote grijns op hun gezicht. De eerste keer kregen ze ‘namens de burgemeester’ een heus knijp-certificaat. En dit jaar een Waaljutters-medaille.
Er kwamen nu zelfs twee mensen uit Groningen om met opa en oma mee te gaan jutten. In het dorp waarderen ze het ook. Bij een verkiezing door de RABO-bank haalde onze actie de 6e plaats, van de 144 projecten. Dat hadden we nooit behaald zonder de stemmen van mensen van buiten de vereniging”.

Hij besluit: “Als je ziet dat je twee aanhangers vol hebt met vuil en afval, dan denk je echt: je doet het niet voor niets. Plastics, doppen, bierblikjes, dat soort dingen vooral. Wij zorgen ervoor dat het niet in de zee komt. ’t Is niet symbolisch, het heeft werkelijk nut wat we doen”.

Dodewaard 2015

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

w

Verbinden met %s